Tien jaar lang leefde schrijver Lara Taveirne met het raadsel rondom het verdwijnen en overlijden van haar jongste broertje Wolf. Nu vond ze eindelijk de kracht zijn dagboek open te slaan en terug te blikken op hun gezamenlijke jeugd. In dit waargebeurde verhaal schetst Taveirne hoe de literatuur je de afgrond in kan trekken – en je ook weer kan laten opkrabbelen. Ik recenseerde de vertelling voor De Lage Landen. Lees het artikel in het nieuwste nummer en online. Bekijk hier ook de andere artikelen die ik voor De Lage Landen schreef.
De Lage Landen · Lara Taveirne · Wolf
Gerelateerde posts:
De Reactor · Sally Rooney · Intermezzo
Al jaren gooit Sally Rooney hoge ogen met haar romans, waarin personages elkaars warmte zoeken en toch telkens weer misgrijpen. Ook in haar nieuwste roman, Intermezzo, keert die thematiek terug, zij het in een ander jasje. Ik recenseerde roman voor De Reactor.
DW B · Caro Van Thuyne · Hoeveel duizend uren
Caro Van Thuyne doet een poging de verschrikkingen in het wereldnieuws te beschrijven en daarnaast onze aandacht te richten op redenen tot hoop. De vraag is echter of de gekozen vorm wel het gewenste effect bewerkstelligt. Ik recenseerde het boek voor DW B.
International Literature Festival Utrecht (ILFU) · Leestips voor fragmentarische romans
Ik zoek al mijn hele schrijfleven naar het perfecte midden tussen proza en poëzie. Het meest vind ik dat in fragmentarische romans, waarin het wit vaak net zo veelzeggend is als de woorden. Voor het International Literature Festival Utrecht (ILFU) tipte ik de boeken mij in die zoektocht het meest inspireren.