Architecture

DW B · Gedichten

Het maartnummer van DW B is verschenen – met daarin vier gedichten van mijn hand. Je bestelt de nieuwste editie hier. Het eerste gedicht vind je hieronder. Bekijk hier ook de artikelen die ik voor dit platform schreef. Je vindt hier de andere tijdschriften waarin ik gedichten publiceerde.

Massa
Anne van den Dool

Ik hoop dat het licht ons democratisch raakt
in een midden dat alleen wij zien. Mensenmassa’s
splijten we, snijdend,
totdat we ieder onze eigen spandoeken hebben,
onze eigen dynastie.

Het begon in de nacht met harde klanken
en jij die doorsliep en ik die starend wist:
als dit jouw gezicht in rust is,
is het geen gezicht dat ik ken. In jou
geen roep of schreeuw maar een gelaten laten,
een bushalte zonder bord dat ons vertelt
wanneer het volgende vertrek zich aandienen zal.

Iets heeft ons ooit samengebracht
– een botsing een klontering – ik vertel:
wat bij elkaar komt wil niet altijd,
maar heeft soms te stramme benen
om zich te verzetten. We staan hier al heel lang.

We wachten allebei op onze eigen manier: jij totdat je
geruisloos wakker wordt en ik tot meer breekgeluiden
– van rotsen, botten, hechtingen –
ons laten weten dat we voortaan weer
als twee losse mensenmassa’s door het leven gaan.