Toen de gerenommeerde Franse uitgeverij Gallimard in april van dit jaar een manuscriptenstop afkondigde, klom mijn literair agent enthousiast in de pen. De Volkskrant plaatste zijn opiniestuk, waarin hij aangaf zich helemaal in dat besluit te kunnen vinden: uitgevers worden overstelpt door de grote hoeveelheden manuscripten die hun kant op komen. Vooral niet schrijven, maar lekker blijven lezen, was de conclusie van het artikel – of zo hard netwerken dat je boek wel bij de juiste persoon terechtkomt. Voor LeidsCement deed ik uit de doeken wat zo’n insteek voor de boekenbranche zou betekenen. Lees mijn column hier. Bekijk hier ook de andere columns die ik voor LeidsCement schreef.
Gerelateerde posts:
De Reactor · Sally Rooney · Intermezzo
Al jaren gooit Sally Rooney hoge ogen met haar romans, waarin personages elkaars warmte zoeken en toch telkens weer misgrijpen. Ook in haar nieuwste roman, Intermezzo, keert die thematiek terug, zij het in een ander jasje. Ik recenseerde roman voor De Reactor.
DW B · Caro Van Thuyne · Hoeveel duizend uren
Caro Van Thuyne doet een poging de verschrikkingen in het wereldnieuws te beschrijven en daarnaast onze aandacht te richten op redenen tot hoop. De vraag is echter of de gekozen vorm wel het gewenste effect bewerkstelligt. Ik recenseerde het boek voor DW B.
International Literature Festival Utrecht (ILFU) · Leestips voor fragmentarische romans
Ik zoek al mijn hele schrijfleven naar het perfecte midden tussen proza en poëzie. Het meest vind ik dat in fragmentarische romans, waarin het wit vaak net zo veelzeggend is als de woorden. Voor het International Literature Festival Utrecht (ILFU) tipte ik de boeken mij in die zoektocht het meest inspireren.