Schrijvers geven bemoedigende docenten maar al te graag een sleutelrol in hun wordingsgeschiedenis als auteur. Dat dat soms een een kunstmatige vorm van verhalen vertellen is, blijkt wel uit gang van het gedicht dat Ida Gerhardt – naast dichter ook docent Grieks – in 1958 aan een eindexamenleerling overhandigde. Lees hier het artikel dat ik hierover voor het Literatuurmuseum schreef. Je vindt hier de andere essays die ik eerder voor het Literatuurmuseum schreef.
Literatuurmuseum · Docenten als katalysator voor het schrijverschap
Gerelateerde posts:
De Reactor · Overspel in hedendaagse Nederlandstalige literatuur
De afgelopen jaren waagden verschillende schrijvers zich aan een roman over overspel. Dat blijkt niet alleen een handige narratieve motor, die de plot in beweging zet en spanning creëert, maar ook een psychologisch instrument dat onverwerkte trauma’s, angsten en verlangens naar boven brengt.
Hard//hoofd · Postpartum depressies in hedendaagse cultuur
In ons collectieve geheugen lijkt er weinig plaats voor moeders die na de bevalling lijden aan depressieve gevoelens: deze verhalen ondermijnen het klassieke beeld van het moederschap als een roze wolk. Gelukkig brengen steeds meer vertellingen nuance aan. Ik schreef er een essay over voor Hard//hoofd.
Poëziekrant · Vincent Van Meenen · Alle fonteinen
Met zijn debuutbundel Alle fonteinen voegt Vincent Van Meenen een bouwsteen toe aan het literaire bouwwerk dat therapeutisch schrijven heet. Dankzij de originele beelden ontstijgt zijn relaas over een moeder met een kwade dronk net vaak genoeg het particuliere. Ik recenseerde de bundel voor de Poëziekrant.