Waar we vandaag de dag iemands as het liefst in een urn stoppen of samenpersen tot een diamant, was het voor beroemde schrijvers en wetenschappers ooit gebruikelijk om na de dood een gipsen afdruk van het gezicht te laten maken. In het archief van het Literatuurmuseum keek ik met enig ongemak naar mijn overleden collega’s en vroeg me af of we tegenwoordig de dood nog wel zo gemakkelijk in de ogen zouden kunnen kijken. Lees mijn essay hier. Je vindt hier de andere essays die ik eerder voor het Literatuurmuseum schreef.
Literatuurmuseum · Dodenmaskers van beroemde schrijvers
Gerelateerde posts:
Literatuurmuseum · Fanmail voor Annemarie van Haeringen
Op donderdag 20 november 2025 neemt Annemarie van Haeringen de Max Velthuijs-prijs voor haar kinderboekenillustraties in ontvangst. Ook kinderen lopen weg met haar tekeningen, blijkt uit het archief van het Literatuurmuseum. Ik bekeek de fanmail voor Van Haeringen en verwonderde me over de leesliefde die uit de brieven en tekeningen spreekt.
MUZE · Bijbelse liefde in Museum Catharijneconvent, De mannen van Michelangelo in Teylers Museum
In 2025 is het precies 550 jaar geleden dat Michelangelo werd geboren. Teylers Museum in Haarlem brengt een ode aan zijn fascinatie voor het mannelijk lichaam. In Utrecht neemt Museum Catharijneconvent bezoekers mee op ereis langs de vele facetten van liefde. Ik sprak met beide musea voor MUZE, het kunsttijdschrift voor leden van AVROTROS.
DEN · Oral history in de digitale wereld
Oral history biedt unieke inzichten die vaak ontbreken in geschreven bronnen. Hoe kun je als kleine erfgoedorganisatie zulke vormen van oral history ontsluiten? En hoe leg je verhalen vast zodat ze ook in de toekomst toegankelijk en zichtbaar blijven? Hierover schreef ik een artikel voor DEN.