Wat gebeurt er wanneer je alle wereldreligies met elkaar probeert te vermengen? Dan krijg je De dingen, de nieuwste dichtbundel van Mieke Smilde. Aan de hand van de belangrijkste rituelen en gebruiken uit het jodendom, het christendom, de islam, het hindoeïsme en het boeddhisme laat ze zien hoe in al deze geloven dezelfde thema’s spelen. Is daarmee verzoening naderbij? Ik onderzocht het in mijn recensie voor Poëziekrant. Bestel het nieuwste nummer hier. Bekijk hier ook de andere artikelen die ik eerder voor de Poëziekrant schreef.
Poëziekrant · Miek Smilde · De dingen
Gerelateerde posts:
De Reactor · Overspel in hedendaagse Nederlandstalige literatuur
De afgelopen jaren waagden verschillende schrijvers zich aan een roman over overspel. Dat blijkt niet alleen een handige narratieve motor, die de plot in beweging zet en spanning creëert, maar ook een psychologisch instrument dat onverwerkte trauma’s, angsten en verlangens naar boven brengt.
Hard//hoofd · Postpartum depressies in hedendaagse cultuur
In ons collectieve geheugen lijkt er weinig plaats voor moeders die na de bevalling lijden aan depressieve gevoelens: deze verhalen ondermijnen het klassieke beeld van het moederschap als een roze wolk. Gelukkig brengen steeds meer vertellingen nuance aan. Ik schreef er een essay over voor Hard//hoofd.
Literatuurmuseum · Docenten als katalysator voor het schrijverschap
Schrijvers geven bemoedigende docenten maar al te graag een sleutelrol in hun wordingsgeschiedenis als auteur. Dat dat soms een een kunstmatige vorm van verhalen vertellen is, blijkt wel uit gang van het gedicht dat Grieks Ida Gerhardt – naast dichter ook docent Grieks – in 1958 aan een eindexamenleerling overhandigde.